338348 525 اتهامات دروغ نیکی هیلی علیه ایـــران

فرارو- اســتفن والت| هیچ دلیلی وجود ندارد که انتقادات دولت ترامپ از برجام یا برنامه‌هایش برای جایگزینی توافق هسته‌ای را باور کنیم.

به نقل فرارو به نقل از فارین پالیسی، تصور کنید به ســال ۱۹۴۸ بازگشته‌ایم. تصور کنید “اســتالین” پیشنهاد می‌داد که شوروی به مدت ۱۵ ســال تلاش برای دستیابی به بمب اتمی را متوقف خواهد کرد. و تصور کنید در قسمتی از توافق اجازه می‌داد بازرسان سازمان ملل وارد شوروی شوند و تمام تجهیزات هسته‌ای را بازرسی کنند. فرض کنید که به بازرسان سازمان ملل اجازه می‌داد در صورت داشتن دلایل منطقی و قانع‌کننده از دیگر تجهیزات شوروی و فعالیت‌های مشکوک آن‌ها نیز دیدن کنند. فرض کنید اســتالین برای نشان دادن حسن نیتش میزان قابل‌توجهی از اورانیوم غنی‌شده خود را تسلیم می‌کرد تا دیگر میزان لازم برای تولید بمب هسته‌ای را در اختیار نداشته باشد. و در عوض چه درخواســتی داشت؟ تنها اندکی امتیازات اقتصادی برای بازسازی اقتصاد در شوروی جنگ‌زده.

فرض کنید در این پیشنهاد اســتالین بر حفظ ظرفیت اورانیوم غنی‌شده برای مقاصد صلح‌آمیز (مانند راکتورهای تولید انرژی یا اســتفاده‌های پزشکی) اصرار می‌کرد. و همچنین اعلام می‌کرد قصد خروج ارتش سرخ از اروپای شرقی یا توقف تلاش برای گسترش کمونیسم در دیگر نقاط جهان را ندارد. جنگ سرد برای مدت کوتاهی ادامه می‌یابد، اما تا زمانی که این توافق برجای باشد، اتحاد جماهیر شوروی به سلاح هسته‌ای دست پیدا نمی‌کند.

تصور کردن چنین پیشنهاد‌هایی از جانب دیکتاتور شوروی دشوار اســت. اما اگر این اتفاق می‌افتاد، آیا “هری ترومن”، “جورج مارشال” و “دین آچسون” آن را قبول می‌کردند؟ احتمالاً تصور می‌کنید که قبول می‌کردند. و اگر توافق در ســال ۱۹۵۳ امضاء می‌شد، “آیزنهاور” و “جان فاســتر دالس” برای حفظ و نگهداری آن آسمان و زمین را برهم می‌ریختند. دلیلش واضح اســت: این توافق مانعِ هسته‌ای شدن شوروی تا اوایل دهه ۱۹۶۰ می‌شد و احتمالاً مسکو با آزمایش هسته‌ای (در ســال ۱۹۴۹) همه جهان را غافلگیر نمی‌کرد. این توافق در بدبینانه‌ترین حالت جلوی تلاش شوروی برای ساخت بمب هسته‌ای را می‌گرفـــــت.

مطمئناً سناریوی بالا تقریباً غیرقابل‌تصور اســت. بااین‌حال یادآور می‌شود که حمله به توافق هسته‌ای ایـــران چقدر عجیب، غیرمنطقی و کوته‌بینانه اســت. ایـــران اساساً با تمام شرایطی که در بالا به عــکس کشیدم موافقت کرده و حداقل برای ۱۵ ســال آینده به یک قدرت هسته‌ای تبدیل نخواهد شد. اما بااینکه این توافق بیش از هر کشور دیگری به نفع آمریکا اســت ( و به نفع متحدان منطقه‌ای آمریکا)، منتقدان دست از تخریب آن برنمی‌دارند.

آخرین مورد از تلاش برای ضربه زدن به این توافق سخنرانی ریاکارانه و بی‌اساس “نیکی هیلی” سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد بود. سخنرانی او از یک جنبه مفید بود: خلاصه به‌دردبخوری از تمام اســتدلال‌های خلاقانه و دروغین علیه برجام را ارائه داد که از روز اول امضای توافق تا به امروز ساخته‌وپرداخته شده‌اند.

نیکی هیلی در میان ادعاهای دروغینش گفت که این توافق “آنچه ایـــران می‌خواســت را در ازای وعده‌های موقت به آن‌ها داد.” حقیقت حدود ۱۸۰ درجه با ادعای او فرق دارد: ایـــران اورانیوم غنی‌شده خود را تحویل داد، ۱۳ هزار سانتریفیوژ را نابود کرد، رآکتور اراک را خراب کرد، به سازمان ملل اجازه داد دستگاه‌های نظارتی نصب کند، پروتکل الحاقی منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و چندین اقدام دیگر را اجرا کرد. تمام این‌ها قبل از لغو تحریم‌ها از جانب آمریکا یا دیگر کشورها بود.

هیلی ایـــران را به “تخلفات چندگانه” متهم کرد؛ دروغی که با گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در تناقض اســت که بارها پایبندی ایـــران به برجام را تأیید کرده اســت. ایـــران دو بار حد مجاز تعیین‌شده برای آب‌سنگین (۱۳۰ تن) را رعایت نکرد (میزان اضافی هر بار کمتر از یک‌تن بود) که بلافاصله پس از تذکر آژانس هسته‌ای آن را تصحیح کرد.

هیلی به سخنان نومحافظه کارانه درباره فعالیت‌های ایـــران و ایجاد بی‌ثباتی در منطقه پرداخت (که هر گز بخشی از توافق نبودند) و از وجود مکان‌های مخفی در ایـــران خبر داد که آژانس اتمی به آن‌ها توجه نکرده اســت. او گفت تا تمام آزمایشگاه‌ها، پایگاه‌های نظامی، مساجد، هتل‌ها، زایشگاه‌ها و خانه‌های روستایی در ایـــران بازرسی نشوند، نمی‌توان از پایبندی و صداقت ایـــران مطمئن بود.

ساختن اتهامات دروغین آسان‌تر از رویارویی با حقایق اســت. مخالفان برجام زمانی که حقایق را برخلاف میل خود می‌یابند، داســتان‌هایی درباره یک “معامله بهتر” را رواج می‌دهند. آن‌ها که موفق نشدند مذاکرات اصلی اوباما را متوقف کنند، می‌گویند باطل کردن برجام اولین گام برای وادار کردن ایـــران و دیگر اعضای برجام برای تجدیدنظر و اعمال محدودیت‌های جدید اســت. این امیدی واهی و حتی خنده‌دار اســت. برخلاف گزارش‌های منابع غیرقابل‌اعتماد مانند خبرنگار بلومبرگ “الی لیک”، دیگر اعضای برجام به توافق پایبند هستند و می‌خواهند دست نخورده باقی بماند. این دیدگاه به‌طور نادرستی فرض می‌کند که آمریکا نفوذ نامحدودی بر ایـــران دارد و سختگیری‌هایش جادو می‌کند و معامله بهتری حاصل می‌شود. این رویکرد از ســال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ مورد آزمایش قرار گرفـــــت که طی آن ایـــران از صفر سانتریفیوژ به ۱۲ هزار سانتریفیوژ دست‌یافت. تنها زمانی که آمریکا حاضر شد برخی از “خطوط قرمز” ایـــران را رعایت کند، توانستند مسیرش را تغییر دهند. این منطق امروز نیز حاکم اســت.

صرف‌نظر از جزئیات، واقعیت‌های اصلی توافق کاملاً واضح و آشکارند و هیچ روند قانونی‌ای توانایی تغییر آن را ندارد. در حقیقت تنها سه نتیجه واقع‌بینانه در اینجا وجود دارد. اولین گزینه حفظ برجام و ترجیحاً گفتگوی سازنده با ایـــران در حوزه‌هایی اســت که اختلاف‌نظر وجود دارد. تا زمانی که امضاکنندگان به مفاد قرارداد پایبند باشند (که برخلاف گفته هیلی ایـــران به آن‌ها پایبند اســت)، ایـــران بمب هسته‌ای نخواهد ساخت و آمریکا و متحدانش امنیت بیشتری خواهند داشت.

گزینه دوم برهم زدن برجام اســت. درنتیجه محدودیت‌های ایـــران برای ادامه برنامه هسته‌ای از بین می‌رود و می‌تواند هر زمان که خواســت بمب هسته‌ای بسازد. توجه داشته باشید که اگر آمریکا برجام را برهم بزند و از تغییر حکومت در ایـــران سخن بگوید، تندروهای تهران قدرتمندتر شده و انگیزه ایـــران برای داشتن سلاحی بازدارنده تقویت می‌شود، درنتیجه احتمال ورودش به حوزه ساخت سلاح هسته‌ای بیشتر خواهد شد. بنابراین گزینه دوم به معنای “ایـــرانِ مجهز به سلاح هسته‌ای” خواهد بود.

اما اگر این نتیجه را دوست ندارید، گزینه سومی هم وجود دارد: جنگ پیشگیرانه. دقیقاً همان چیزی که آمریکا و دیگر کشورهای خاورمیانه واقعاً به آن نیاز دارند- یک جنگ دیگر. جنگ با داعش و درگیری‌های سوریه کافی نیست. افراط‌گرایی و بیماری گریبان گیر یمن شده و در این میان باید با بمباران‌های هوایی عربستان هم‌دست و پنجه نرم کند. الآن زمان بی‌نقصی برای آغاز جنگ با ایـــران اســت.

البته افرادی که سعی بر برچیدن برجام دارند بارها و بارها خواســتار اقدام نظامی علیه ایـــران شده‌اند. آن‌ها همان نوابغی هستند که ادعا می‌کردند سرنگون کردن صدام حسین آسان و بی هزینه اســت و خاورمیانه را به دریایی آرام و سرشار از دموکراسی تبدیل می‌کند. تعجب‌آور اســت که حرف چنین افرادی هنوز هم جدی گرفـــــته می‌شود، اما کسی ادعا ندارد که این روزها در دستگاه سیاسی آمریکا افراد پاسخگوی اقدامات و سخنانشان هستند.

اما شاید هنوز هم در سخنان هیلی و مبارزات فریبنده علیه برجام کورسویِ امیدی وجود داشته باشد. هیلی در سخنان خود نگفت که آمریکا باید از این توافق خارج شود. در عوض سعی داشت پایبندی ایـــران به توافق را زیر سؤال ببرد. این چیزی اســت که ترامپ می‌خواهد (با بی‌توجهی کامل به مشاوران ارشد سیاســت خارجی) و احتمالاً آن را به کنگره خواهد کشاند.

به یاد داشته باشید: نیاز به “تأیید” پایبندی ایـــران جزئی از توافق برجام نیست. زمانی که توافق در دولت باراک اوباما امضا شد، کنگره آمریکا این شرط را برقرار کرد. عدم‌تأیید پایبندی ایـــران (برخلاف حقایق)، شرایط را بغرنج می‌کند. و دقیقاً اینجا اســت که شرایط جالب می‌شود: آیا کنگره آمریکا عواقب ناشی از تحریم توافق را بر عهده می‌گیرد؟

مطمئن نیستم که عواقب آن را قبول کنند. در بیست ســال گذشته، سناتورها و نمایندگان آمریکا با حمایت از قطعنامه‌های ضد ایـــران، تحریم‌ها و قوانین مشابه در مسیر سیاسی بی‌ارزش و بی‌اعتباری قدم گذاشتند که هدف از اکثر آن‌ها به رخ کشیدن جدیت و سرسختی و لابی‌گری برای منافع اسرائیل ( و تاحدی عربستان) بود. زمانی که اقداماتشان عواقب جدی نداشته باشد، خیلی راحت به آن‌ها دست می‌زنند. برای پایان دادن مستقیم به برجام کنگره باید سیاســت‌هایی را در پیش بگیرد که درنهایت به یکی از این دو ختم می‌شود: دستیابی ایـــران به بمب هسته‌ای یا آغاز جنگ توسط آمریکا برای پیشگیری از این رخداد. آیا کسی در کنگره حاضر اســت مسئولیت کامل این عواقب را بر عهده بگیرد؟

درمجموع به نفع همه اســت که اعضای کنگره درباره امور خارجی آگاه، اصولی، واقع‌بینانه و با ذهن باز تصمیم‌گیری کنند.

منبع: فارین پالیسی

ترجمه: گلناز یغمایی

داغترین اخبار و رویداد های ایـــران و خارج
این مطلب در این ساعت از سایت توما در بخش خبری ارســال گردیده اســت
این بخش شامل خبر های ورزشی نیز میباشد
میتوانید خبر فوق را به اشراک بگذارید