تأثیر قابل‌توجه تمدن بشری روی سیاره‌ی خانگی‌اش به‌قدری بوده که آغازگر یک دوره‌ی جدید زمین‌شناختی اســت. این دوره جدید در واقع می‌تواند یک گام حیاتی در تکامل تمدن‌های هوشمند باشد.

 مطالعه‌ی جدیدی در زمینه‌ی آنتروپوسین (تغییرات انسانی در طبیعت) نشان می‌دهد که تولید مواد ساخت انسان، انتشار گازها و بهره بردن از انرژی‌های در دسترس، نقطه عطفی در پیشرفـــــت سیاره ما اســت.

به گفته مورینا آلبرتی، بوم‌شناسی از دانشگاه واشنگتن، زمین در حال حاضر می‌تواند به‌عنوان یک نوع سیارهی هیبریدی (ترکیبی) دسته‌بندی شود. این دسته‌بندی بر اساس طرح جدید اخترزیست‌شناسان اســت که سیارات مختلف را بر مبنای پیشرفـــــت‌هایشان در اســتفاده از انرژی دسته‌بندی می‌کنند.

معروف‌ترین مثال چنین مقیاس دسته‌بندی، «مقیاس کارداشف» اســت که در ســال ۱۹۶۴ توسط اخترفیزیکدان مشهور شوروی، نیکلای کارداشف مطرح شد. بر اساس پیشنهاد کارداشف، تمدن‌های جهان در سه دسته‌بندی تکنولوژیکی مبتنی بر اســتفاده از انرژی جای می‌گیرند.

تمدن‌های نوع یک، از تمام انرژی‌های سیاره‌ی خود بهره می‌گیرند که شامل حداکثر انرژی‌های موجود در سیاره خانگی‌شان و شامل انرژی‌های خورشیدی، حرارتی و اقیانوسی و … اســت. در واقع بر اساس مقیاس کارداشف، ما انسان‌ها تمدن نوع صفر محسوب می‌شویم، زیرا هنوز نتوانسته‌ایم از انرژی‌های خورشیدی و دیگر انرژی‌های قابل‌دسترس در سیاره و منظومه خود بهره ببریم.

انسان‌ها همچنان راه بسیار طولانی برای قرار گرفـــــتن در دسته‌بندی تمدن نوع یک در پیش دارند. اما ازلحاظی دیگر، ما انسان‌ها حتی از تمدن نوع دوم هم پیش‌تر هستیم. تمدنی که می‌تواند از انرژی کل ستاره‌ی میزبان سیاره خود بهره ببرد؛ چیزی که برای دستیابی به آن، نیاز به یک کُره دایسون (یا چیزی شبیه به آن) اســت. کُره دایسون، ایده‌ای اســت که در دهه‌ی ۱۹۶۰ توسط فیزیکدان تئوری و ریاضی‌دان مشهور آمریکایی پیشنهاد داده شد. کره دایسون ساختار عظیم فرضی اســت که می‌تواند شامل ابزارهای زیادی برای احاطه تمامی ستاره‌ی میزبان و اســتخراج انرژی‌های آن اســت. تمدن نوع سوم در مدل کارداشف، تمدنی اســت که از لحاظ تکنولوژیکی به پیشرفـــــتی رسیده که می‌تواند از تمام انرژی موجود در کهکشان خود بهره ببرد.

f834e343 b572 465b 8f1b 222e6707e5e1 در آخرین مقیاس‌بندی محققان، زمین تبدیل به یک سیاره‌ی هیبریدی می‌شود

با این وجود، به عقیده آلبرتی و همکارانش، مقیاس کارداشف به‌اندازه‌ی کافی عالی اســت؛ اما بازتابی از سطح بی‌نظیر و نامحدودی از امکانات تکنولوژیکی (در سطح مجموعه علمی تخیلی‌های مانند پیشگامان فضا) اســت، چیزی که می‌تواند میراث فرعی از ایده پردازی‌های دهه ۱۹۶۰ هم باشد. نویسندگان در مقاله‌ی خود نوشتند:

مقیاس کارداشف منشأ یک لحظه‌ی خاص تاریخی در مورد تمدن‌های فرازمینی اســت که در آن تکنولوژی محدودیتی ندارد و بنابراین می‌تواند به‌راحتی تنها روی بهره بردن از انرژی‌های در دسترس خود تمرکز کند. در ســال‌های پس از پیشنهاد مقیاس کارداشف، به‌سختی آموخته‌ایم که زیست‌کره‌ها را نمی‌توان به‌راحتی نادیده گرفـــــت.

زیست‌کره یا بیوسفر، بخشی از کره زمین اســت که در آن حیات وجود دارد. این تیم در مقیاس جدید خود، پنج دسته‌بندی را در مسیر پیشرفـــــت‌های تکنولوژیکی تمدن‌ها بر اساس بیوسفرهای تحت سلطه پیشنهاد داده شده اســت.

در واقع در این مورد، نحوه‌ی زندگی موفقیت تمدن با سیاره همراه اســت. به‌عنوان مثال، انسان با وجود رفـــــتارهایی که به نام آنتروپوسین شناخته می‌شوند، تأثیر پایداری روی زمین دارد. آنتروپوسین مفهومی برای یک عصر جدید اســت که نشان‌دهنده‌ی شروع دوران تأثیر چشم‌گیر انسان روی اکوسیستم و ساختار زمین‌شناسی سیاره ما اســت. محققان در مطالعه‌ی خود نوشتند:

نظریه ما نشان می‌دهد که تمدن‌های پایدار در درازمدت دارای پیشرفـــــت متقابلی بین زندگی و سیاره‌ی میزبانش هستند.

در مقیاس‌بندی جدید، کلاس یک، جهان‌هایی بدون بیوسفر همچون سیاره‌ی عطارد هستند. کلاس دو، سیاراتی با اتمسفرهای رقیق مانند مریخ هستند که دارای هیچ شکلی از زندگی نیستند. کلاس سوم، سیاره‌ای دارای بیوسفر نازک و اشکالی از حیات ارگانیک اســت؛ اما این‌ گونه حیات هنوز به سطحی از تکامل دست نیافته‌ اســت که قادر به تغییر سیاره‌ی خود باشد. به گفته این محققان، آنتروپوسین نشان می‌دهد که زمین به کلاس چهارم نزدیک اســت؛ جهانی با بیوسفری پرخطر که حیات در آن شروع به اعمال تغییراتی در مقیاس سیاره‌ای کرده اســت. پس انسان‌ها در کلاس پنجم جای می‌گیرند. کلاسی که در آن زمینی‌های آینده، پتانسیل تبدیل شدن به یک گونه‌ی پیشرفـــــته و از لحاظ بهره‌گیری از انرژی، پرقدرت را خواهند داشت. محققان در مطالعه خود توضیح دادند:

حتی با وجود فرض‌های بسیار بدبینانه در مورد احتمال تکامل تمدن‌های پیشرفـــــته در طول تاریخچه جهان، به‌ احتمال زیاد، سیارات زیادی با کلاس پنجم در جهان وجود دارند. اگرچه ما هنوز کهکشان خود، راه شیری را بدون چنین کلاس‌هایی در نظر گرفـــــته‌ایم.

به گفته محققان، اگر انسان بتواند قبل از تخریب سیاره به این رؤیا دست پیدا کند، قادر به بهره بردن از انرژی‌های تجدید پذیر و به‌ویژه انرژی خورشیدی اســت و به پیشرفـــــت قابل‌توجهی می‌رسد. 

جدیدترین و داغترین مطالب دنیای جالب تکنولوؤی ها در سایت توما
مطالب گوناگون از از اخبار دنیای وب و تکنولوژی